Şiir

N’İSYAN

vücudumun maddesi hamdır, ruha yanmaktan kaçış intihar. pişmeyen batıldır yaralama ihtişamını kalem haktır tütmeyen yangınlarda

KAVUŞMAK İHTİLALİ

suyundan saydamlaşmış rengi tuza çalmış yosunlu yastığı sıktım yüzebilirdi balıklar görmeseydim sulu gözlerime ağ atanları

SEYİR

annemin pazar harçlığına eli değince bereketlenir üç kuruş bin yetimi doyurur bin öksüzü giydirirdi ben

GÜRLEK SANCI

çatlak ruhumdan şiir sızamadığında oklar ıslıklarını çalar en matemlisinden temren ellerinde baldıran zehri taşır karışır

TANDOĞAN DURAĞI

Ruhuma bağdaş kuran gözlerinden başlayarak Bulanarak sözlerime zuhur eden sihrine Dudağının kenarındaki çukura kıvrıldığımda Üstüme

HANGİ ADALET

Boğazında çamur varken Etrafta kir arıyorsun. Meclisin her haltı yerken Gerdanını kırıyorsun. Hüngür hüngür ağlayan