Misak-ı Zafer

hakkın karşısında durup zalime eğilirken fani cana kandın da ölüm yok mu zannettin ulu saltanatlar

Şiir Yazdıran geceler var Gökyüzüne hasret hecelenen Ve yaşamaya hasret insanlar Satın alınmış dünyalarda debelenen

  Bu sefer bir başka. Gidişin naz değil. Sarılsaydım keşke. Pişmanım, giz değil. Feleğin suyu

Başlamanın neresi kötüydü En azaplı anda dahi bir şiire başlanmalıydı Kirpiklerin altından sızan kana aldırmadan

Bir tabağa sekiz el sığdırır, annemin çocukluğu Duraklardan, toplu dertler taşınan çağda Odaların her birinde,

Puslu gecenin en karanlık vaktinde Terkedilmiş bir şehrin kaldırımlarında yürüdüm Dünya, lüks bir bedevilik vadediyordu

Henüz sura üflenmediyse neyin telaşıdır bu Koşunca kaçılır mı namûtenahi kederden Mahkeme-i kübra’da dirhem hesabıdır